Մարդիկ ցույց տվեցին այնպիսի բաներ անցյալից, որոնք մինչ այժմ աշխատում են առանց շեղումների

Իրերը կարճաժամկետ են: Շատ հաճախ, երաշխիքն ավարտվելուց հետո նրանք փչանում են գրեթե անմիջապես:

Համընդհանուր կարծիք կա, որ տասնամյակներ առաջ ամեն ինչ այլ էր, և արտադրողները ստեղծում էին միայն այնպիսի բաներ, որոնք անհնար էր կոտրել:

Եվ դժվար է դրա հետ վիճել, երբ ձեր ձեռքում պահում եք 80 տարվա մազի ֆեն կամ 140-ամյա գրպանի ժամացույց:

Մենք ձեզ ցույց կտանք այնպիսի իրեր, որոնք, չնայած իրենց զգալի տարիքին, չեն պատրաստվում կոտրվել: Շատ հարմար է. Մի բան ես գնում մեկ անգամ և ընդմիշտ:

«Կարող եք մնալ առանց մատի, բայց իմ գրասեղանի օդափոխիչը աշխատում է 70 տարի»

«Ես սիրում եմ հագնել այս շալվարները, որոնք մայրս ձեռք է բերել դեռևս 1978 թվականին»

«Ամեն օր ես օգտագործում եմ պապիկիս հին տեսակի ածելին: Մոտավոր 1920-ի»

Ջրաման, 1884 թվ. Կարծես, թե ներսից կատարյալ վիճակում է գտնվում

«Իմ 1920թ.-ի վաֆլի պատրաստելու թավան դեռ աշխատում է առանց խափանման»

117-ամյա Պեժո բրենդի սրճաղաց (նրանք այժմ մեքենաներ են արտադրում)

1920-ի ամենամեծ մատիտի սրիչը

«Այս չուգունե տապակը մոտ 80 տարեկան է: Օգտագործում եմ ամեն օր

«Մի քանի տարի առաջ հայրս ինձ տվեց այն արևային ակնոցները, որոնք մայրս էր տվել 1989 թվականին»

«Ես համարյա 25 տարի է այս հողաթափերով անթիվ մղոններ եմ անցում»

«Իմ պապիկի դրամապանակը: Ես ուրախ եմ, որ այն միշտ ինձ հետ է

«Պապս այս խաղալիք երկաթուղին ձեռք է բերել 1952 թ. Ես պատկանում եմ երեխաների երրորդ սերնդին, ովքեր Ամանորի տոների ժամանակ խաղում են հին գնացքով»

Քեզ հարկավո՞ր է ստեպլեր: Վերցրու իմը` 1962 թվականի

«Իմ ծնողները նման բաճկոններ գնել են North Face- ից` հարսանիքից անմիջապես հետո` 35 տարի առաջ: Դեռ կրում են»

«Մեր հարյուրամյա կարի մեքենան դեռ հիանալի գործում է»

«Որքան պարզ , այնքան լավ: Իմ 1930-ի տոստերը»

«Իմ 97-ամյա փետուրե գրիչը»

«Երկրորդ աշխարհամարտի ժամանակաշրջանի տատիկի սառնարանը դեռ աշխատում է առանց խափանումների»

«Իմ հարազատների անհավատալի գնումը 1977 թվականին»

Երկրորդ աշխարհամարտի լապտերը

«Իմ կյանքի ամենահուսալի գազօջախը: 90 տարի աշխատանքային վիճակում»

1939 աշխատող մազերի ֆեն

«Օքսֆորդի պորտֆել, 1880 թվական: Պապս դրանով է գնացել ավագ դպրոց 1951 թ.։ Այն օգտագործել են մայրիկս, քեռիս, մորաքույրս, իսկ հիմա ես

«Այս 1940 միքսերը գնեցի կոմիսիոն խանութից 5 դոլարով։ Օգտագործման մեջ է 7 տարի: Ես երկու անգամ գցեցի ապակե ամանը հատակին և այն չկոտրվեց»

«140-ամյա գրպանի ժամացույց 1880-ի Օսմանյան կայսրությունից: Դեռևս աշխատում է կատարյալ, և հարկ չկա սարքելու»

Երևում է, որ անցյալում իրերը արվել են մեկ դար հետոի համար: Ո՞ր նմուշը ձեզ ամենից շատ զարմացրեց: